Λένε ότι αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει. Παρά τη μεγάλη δόση αλήθειας που περιέχει η λαϊκή αυτή ρήση, δεν είναι αυτός ο λόγος που γράφω τα πιο κάτω. Το γράφω γιατί πραγματικά θεωρώ ότι ο Κώστας και ο Γιάννης είναι δύο από τα καλύτερα παιδιά που διαιτητεύουν αγώνες του Χειμερινού Πρωταθλήματος, τα οποία με την παρουσία τους δημιουργούν πολύ καλή εικόνα για την καλαθοσφαιρική διαιτησία.
Αν και θεωρούνται από τις σχετικά καινούριες σφυρίχτρες, ο Κωνσταντίνος Τσούνης και ο Ιωάννης Γιαννή σε αρκετά παιγνίδια που έτυχε να τους παρακολουθήσω δείχνουν αξιόλογη ωριμότητα και εμπειρία, γεγονός που δημιουργεί σαφώς αντίστοιχα θετική επίπτωση και στη ροή του παιγνιδιού.
Για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν, οι δύο διαιτητές είναι παράλληλα και πολύ καλοί παίκτες σε ομάδες του Χειμερινού Πρωταθλήματος (στην Ρ&Ρ ο πρώτος, στην ΕΑΚ ο δεύτερος) εδώ και κάμποσα χρόνια, άρα έχουμε έναν επιπρόσθετο λόγο να τους συμπαθούμε, εφόσον τους θεωρούμε “δικά μας” παιδιά.
Εννοείται ότι υπάρχουν και αρκετοί άλλοι πολύ αξιόλογοι διαιτητές στον χώρο της κυπριακής καλαθόσφαιρας, την ίδια στιγμή που υπάρχουν βέβαια και λιγότεροι ικανοί, όπως σε κάθε επάγγελμα. Αυτό που πρέπει όλοι μας να αντιληφθούμε είναι ότι και οι διαιτητές είναι μέρος του παιγνιδιού, είναι άνθρωποι, θα κάνουν και λάθη, θα έχουν κι αυτοί μια κακή μέρα και θα πρέπει με τη στάση και συμπεριφορά μας να τους στηρίζουμε. Στο κάτω-κάτω, ποιος από όλους εμάς που παίζουμε ερασιτεχνικά δεν έχει κάνει ποτέ λάθος στο γήπεδο;
Την ίδια στιγμή, θα πρέπει και οι αρμόδιες αρχές της Ομοσπονδίας να προβαίνουν σε συστηματική αξιολόγηση των διαιτητών, σε τακτική εκπαίδευση και αξιοποίηση των ικανότερων που πρέπει να διαιτητεύουν, έτσι ώστε σε εκείνες τις (λίγες) περιπτώσεις διαιτητών που αδυνατούν να φέρουν σε πέρας το έργο τους, να λαμβάνονται τα δέοντα μέτρα.
Προς το παρόν, εμείς χαιρόμαστε να βλέπουμε ανθρώπους που μάθαμε μέσα από τις τάξεις του Χειμερινού να έχουν πολύ αξιόλογη παρουσία και μέσα από άλλους μπασκετικούς ρόλους, όπως ο Κώστας και ο Γιάννης!
