Θα ξεφύγω από το συνηθισμένο ύφος του χιούμορ και της καυλάντας για να μιλήσω για ένα περιστατικό της περασμένης εβδομάδας που δεν μου πολυάρεσε.
Είναι θεμιτό σε οποιοδήποτε επίπεδο και βαθμίδα, με οποιοδήποτε διακύβευμα, να θέλεις να κερδίσεις. Το ακούω. Αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι είναι το mindset και το σκεπτικό στην αντιμετώπιση σε αγώνες που έχουν ουσιαστικά κριθεί.
Και για να είμαι ξεκάθαρος, υπάρχουν τρόποι και τρόποι να κερδίσεις ή να χάσεις ένα ματς με 50 πόντους. Μπορεί στη μέρα σου να τα βάλεις όλα, απαλλαγμένος από το άγχος, να υπερτερείς τόσο σε ποιότητα που σε όποια ταχύτητα και ρυθμό και αν παίξεις να κερδίσεις με μεγάλη διαφορά.
Το να κερδίζεις όμως 30-40-50 πόντους και να πιέζεις full-court, να κάνεις παγίδες για να κλέψεις μπάλες το θεωρώ χωρίς νόημα. Τι χρειάζεται; Τι να αποδείξεις και σε ποιον; Χαλάρωσε. Δεν είπα να χαριστείς, ούτε να κάνεις άκρη. Και αυτό προσβλητικό είναι αν με ρωτάς. Αλλά μην υπερβάλλεις.
Ερασιτεχνικό είναι…
